Monday, July 1, 2013

นิพพานสูตร


 ลัึกษณะของพระนิพพานตามพระไตรปิฎก

“…อตฺติ ภิกฺขเว ตทายตนํ,

ยตฺถ เนว ปฐวี อาโป เตโชน วา โย,

อากาสานญฺจายตนํ วิญฺญฺาณญฺ จายตนํ อาภิญฺจญฺญา ยตนํ เนวสญฺญา นาสญฺญายตนํ,

นายํ โลโก ปรโลโก อุโก จนฺทิมสุริยา,

ตมหํ ภิกฺขเว เนว อาคตึวทามิ คตึ ฐิตึ จุตึ นอุปฺปตฺตึ อปฺปติฏฐํ อปฺ ปวตฺตํ อนา รมฺมณ เมว ตํ

เอ เสวนฺโต ทุกฺขสฺสาติ…”




คำแปลว่า…ภิกษุทั้งหลาย !

“สิ่ง” สิ่งนั้นมีอยู่, เป็นสิ่งซึ่งในนั้นไม่มีดิน ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ ไม่มีลม,

ไม่ใช่อากาสานัญ จายตนะ ไม่ใช่อากิญจัญญายตนะ ไม่ใช่เนวสัญญานาสัญญายตนะ,

ไม่ใช่โลกนี้ ไม่ใช่โลกอื่น,

ไม่ใช่ดวงจันทร์ หรือดวงอาทิตย์ทั้งสองอย่าง

ภิกษุทั้งหลาย ! ในกรณีอันเดียวกับ “สิ่ง” สิ่งนั้น เราไม่กล่าวว่ามีการมา,

ไม่กล่าวว่ามีการไป
ไม่กล่าวว่ามีการหยุด ไม่กล่าวว่ามีการจุติ,

 
ไม่กล่าวว่ามีการเกิดขึ้น, สิ่งนั้นมิได้ตั้งอยู่,

สิ่งนั้นมิได้เป็นไปและสิ่งนั้นมิใช่อารมณ์
;

นั่นแหละคือที่สุดแห่งทุกข์ล่ะ
"